Update van mijn burn-out

Update van mijn burn-out, how’s lijf?!

De laatste keer dat ik een update over mijn burn-out schreef is alweer een tijdje geleden, dus vandaag wilde ik een nieuw stukje schrijven!

En om maar meteen met de deur in huis vallen: ik vind dat best lastig. Natuurlijk ben ik ontzettend blij dat jullie het interessant vinden om over te lezen, maar zoals dat gaat bij een burn-out: je komt eruit. Daarnaast wil ik graag over alles schrijven wat ik leuk vind en waardoor ik me goed voel, en niet per se ‘het meisje met de burn-out’ zijn.

Dat gezegd hebbende: on with the show! Want ondanks dat er steeds minder van dit soort stukjes zullen komen, heb ik je voor vandaag een update van mijn burn-out beloofd!

Ayla met paard

Het gaat goed dus?

Ja, dat kan je wel zeggen! Aan het begin van deze maand plaatste ik al een artikel over mijn goede voornemens voor dit jaar. Toen ik die opschreef merkte ik hoe waar het was, ik heb weer energie en zin om dingen te gaan ondernemen.
Een idee blijft niet op een schimmige plank in mijn achterhoofd liggen (Ik heb een hoofd boordevol met schimmige planken en gestorven plannen), maar ik begin er ook meteen aan te werken.

En over werken gesproken: ook daar ben ik mee bezig. Ik ben in gesprek met een onwijs leuk bedrijf waar ik heel graag zou willen werken. En wat er verschilt: eerst dacht ik ‘op een goed punt zal ik toch weer moeten gaan werken’, en nu denk ik ‘wanneer mag ik beginnen, ik heb zin om te werken.’
(Overigens blijf ik ook gewoon freelance klussen doen, maar de meeste freelancers beginnen naast een baan omdat het nog geen fulltime salaris oplevert. Zo ook ik!)

How’s lijf?

Curls just wanna have fun

Zoals ik al meerdere malen eerder vertelde was mijn burn-out een hele fysieke gebeurtenis. De post die ik schreef over ontstressen van mijn lichaam is één van de meest gelezen posts, dus er zullen meer mensen zijn die dit herkennen.
Gevolg is dat ik dus aan mijn lijf heel goed merk dat er schot in de zaak zit. Hieronder een uitleg aan de hand van punten die ik eerder aankaartte als kenmerken van mijn burn-out.

Het zal ook te maken hebben met de winter, en dat ik gewoon ook 30 ben enzo, maar ik heb meer slaap nodig dan ooit. Waar ik vroeger eigenlijk altijd pas rond 12 uur naar bed ging, gaat tegenwoordig meestal rond 11 het lampje uit.

Ik schaam me ook niet meer om Jan op de bank te laten zitten en zelf vast naar bed te gaan als ik me moe voel (al gaat ie meestal wel mee, omdat ie liever naast mij op zijn iPad tv kijkt dan alleen beneden ♥).

Wat wel veranderd is: waar ik eerst aanvoerder van Powernaps United was, kom ik tegenwoordig de dag weer makkelijk door zonder extra slaap. Fijn! Ik heb vandaag (toevallig) voor het eerst in maanden weer eens een dutje gedaan overdag.

Hier spelen meerdere dingen mee. Intensieve sportlessen die trok ik gewoon niet, en zou ik nu nog steeds niet willen doen. Vorige week heb ik een aantal dagen héél hard geklust in huis, en dit weekend was ik meteen ziek. Té grote inspanning is nog steeds een soort intense energieroof.

Daarnaast heb ik een knieblessure waardoor ik een aantal dingen helemaal niet mag doen, al zou ik het willen. Gelukkig kan ik wel (weer) wandelen en zo loop ik rustig 8-10 km per dag of maak ik een fietstocht van 15 km. Dus helemaal stil zit ik niet, als het maar wel rustig aan is!

Wellicht heb ik te hard gehoopt dat de extra kilo’s er vanzelf af zouden gaan tijdens het ontstressen (of zelfs ontpillen), wellicht komt het door het gebrek aan sport. Voorlopig ben ik veel te zwaar en word ik volgens de weegschaal alleen maar zwaarder.

Van de week concludeerde ik dat mijn kleding beter zit en ik er dunner uit zie: de weegschaal zegt “2 kilo erbij”. Oké, thanks. Ik wil geen crashdieet doen, maar begin inmiddels ernstig aan Sonja B. te denken om er vanaf te komen. Balen!

De overprikkeling die ik in het dagelijks leven ervoer is grotendeels verdwenen. Pas als ik moe ben merk ik dat deze terug komt.
Ik heb nog steeds in de supermarkt dat overweldigende gevoel zo nu en dan, en als ik moe ben en Jan rijdt wild in de auto dan tintelt de adrenaline door mijn lijf.

Nu ben ik altijd al hypersensitief geweest (zoals dat zo chique heet), als baby al reageerde ik áltijd op ieder geluidje en lichtje in de omgeving, dus ik denk dat ik dit gewoon moet gaan omarmen als permanent kenmerk van moeheid.
Geïrriteerd in mensenmassa’s = vroeg naar bed. Dat idee.

Eind vorig jaar zat ik huilend bij de dokter omdat de kramp in mijn kaken niet meer te houden was. Al tijdens mijn burn-out hield ik de stress vast in mijn kaken, keel en tong. Soms was het zo erg dat ik bijna niet kon praten of schor werd omdat ik zoveel moeite moest doen om óver die gespannen heel heen te praten.

Ik had verwacht dat dit over zou gaan, maar de spanning was zo groot dat dit niet vanzelf ging. Met behulp van een hele lieve fysio zijn ze nu eindelijk wat losser. Van haar heb ik goede trucs geleerd om ze zelf los te kunnen masseren, en dat helpt heel goed.
Wat ik wel merk: de minste of geringste inspanning of concentratie gaat in die kaken zitten. Nu ben ik altijd al een tandenknarser/kakenbijter geweest dus dit is ook aanleg. Ik kan het in ieder geval goed herkennen nu, en er wat aan doen. Dat vind ik al een hele vooruitgang! Eerst zat ik een soort gevangen in mijn gestreste lijf, nu kan ik dat bewust ontspannen en me een stuk beter voelen!

Waar de minste of geringste tijdsdruk me eerst over the edge dreef, kan ik nu weer gewoon functioneren zoals dat enigszins van je verwacht wordt. Ik kom op 8 van de 10 afspraken weer op tijd, en dan ook zonder helemaal gestrest te zijn.

Als ik onderweg wat weerstand ondervind (open brug, file) dan reageer ik daar gewoon op, sterker nog: stukken beter dan voor de burn-out. Ik ben nu stukken realistischer en realiseer me: het zijn maar minuten, soms zit het gewoon even tegen en ben je iets te laat. c’est la vie!

Tot zover deze update van mijn burn-out!

Ik vind het echt onwijs tof om te zien dat zoveel mensen baat hebben bij een update over mijn burn-out. Voor mij is het heel gemakkelijk te schrijven, ik zit er toch al middenin. Als ik andere mensen ermee kan helpen dan is dat alleen maar mooi meegenomen.
Voor zolang het kan zal ik zo nu en dan een update over mijn burn-out geven. De volgende keer zal ik denk ik schrijven over wat ik in deze fase nog doe om het goed te laten gaan.

Ja, natuurlijk wil ik een mooie, professionele blog. Maar het liefst wil ik foto’s van de katjes bekladden met roze en hartjes!


Als je dit interessant dan vindt zijn hier de eerdere artikelen die ik specifiek over mijn burn-out schreef, wellicht vindt je die ook leuk:
Ontstressen, wat doet dat met je lichaam?
Hoe voelt een burn-out aan de binnenkant?
Hoera, 1 jaar herstel van mijn burn-out!

Ik hoop dat het met andere burn-out-lijers die dit lezen ook goed gaat. Leuk als je een berichtje achterlaat!

Deel deze update met iemand die ook in een burn-out zit!

Comments 10

  1. Hi Ayla, wat fijn om te lezen dat het steeds beter gaat! Ik hoop heel erg voor je dat het allemaal gaat lukken met de baan. Persoonlijk denk ik dat je veel ogen van mensen zult openen wanneer ze jouw verhalen over een burn-out zullen lezen en zich hierzelf in herkennen. Heel fijn dat je dit deelt met ons!! You go girl! Liefs, Merel

    1. Post
      Author
  2. Wat ontzettend fijn om te horen dat het beter met je gaat. Ook zo mooi om te lezen dat je nu met plezier weer aan het werk gaat in plaats van dat het voelt als ‘moeten’. Dat is het allerbelangrijkste! Ik weet zeker dat veel andere mensen met een burn-out veel uit je verhaal halen en het fijn vinden om te lezen dat je met hard werken ver kunt komen in je herstel 🙂 Je mag heel trots zijn op jezelf!

    1. Post
      Author

      Dankjewel Romy! Dat plezier is inderdaad een van de fijnste dingen. Ik heb me een tijd lang afgevraagd of het überhaupt nog terug zou komen, dus als het er dan onverwachts ineens is dan is dat heel leuk!

  3. Heel erg fijn te lezen dat het beter gaat<3 Lijkt me een enorme impact hebben op alles, heel erg trots kun je dus zijn op jezelf en dat je dit deelt!

    1. Post
      Author
  4. Wat goed dat het beter gaat! Het is ook gewoon vreselijk lastig om van bovenop te komen 🙁 Maar je komt er wel, echt. Ga zo door <3 En in mijn ervaring is beweging juist wel heel goed, maar als heel intensief sporten je ziek maakt, kan je misschien iets laagdrempelig als wandelen of yoga proberen om mee te beginnen? Rustig opbouwen en je lijf laten wennen vooral.

    1. Post
      Author

      Ahhh, dankjewel Linda! Lief dat je zo uitgebreid reageert! Beweging zelf is inderdaad ook goed, van een goed stuk wandelen knap ik helemaal op. Gelukkig is mijn knieblessure weer minder en kan ik weer de paden op, de lanen in!

  5. Ik kom bij toeval op je blog en het verhaal over je burn-out kwam voorbij, ik heb dus meteen even alle artikelen hier over terug gelezen en het is zo herkenbaar!
    Het moment dat ik besefte dat het mis was zat ik op mijn werk al 15 min naar 1 mail te kijken en wist ik echt niet wat ik er mee moest doen. Het pindakaas moment dat je beschrijft heb ik ook vaak gehad in de winkel. Gelukkig ben ik al een paar jaar verder en kan ik oprecht zeggen dat het goed gaat.
    Ik ben veranderd, mijn leven is veranderd en ik word nooit meer de persoon die ik ooit was, maar dat is een goed iets. Ik ben me bewuster van mijn grenzen, ik zoek ze op en ga er af en toe overheen, maar als het mis gaat weet ik waardoor het komt en voel ik het op tijd aan komen. Ik ben weer de baas over mijn lijf en mijn leven en ik voel me niet meer stuurloos op zee.
    Bedankt voor het delen van je verhaal. Als er iets mis gaat heb je soms het idee dat je alleen bent, dat alleen jou dit overkomt, maar jij beschrijft mijn verhaal. Het is goed om te weten dat er meer zijn en fijn dat het beter gaat! Succes met de rest van je reis.

    1. Post
      Author

      Wat fijn om te lezen dat het nu zo goed met je gaat! Ik zeg ook altijd tegen mensen dat ik blij ben dat het me nu overkomen is, en niet op mijn 50e pas, want de verandering die jij beschrijft herken ik heel goed en ik zou ook nooit meer terug willen! Heerlijk om daar de rest van je leven profijt van te hebben 🙂 Heel lief dat je zo’n uitgebreide reactie achter hebt gelaten, ik word er zo blij van als ik anderen een hart onder de riem kan steken! You made my day!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *